این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | در حالی که تنشهای اخیر، چرخه صنعت کشور را با شوکهای تولیدی مواجه کرده، بخش معدن با تکیه بر تابآوری عملیاتی، توانسته است جریان تولید را حفظ کند. با این حال، آسیب به واحدهای فولادی استراتژیک و انسداد مسیرهای دریایی جنوب، فعالان این حوزه را بر آن داشته تا برای جلوگیری از رکود، مسیرهای ریلی و زمینی را جایگزین صادرات دریایی کنند.
گزارشهای میدانی حاکی از آن است که برخلاف بسیاری از بخشهای صنعتی، بدنه معدن و صنایع معدنی کشور در جریان جنگ ۱۲ روزه و پیامدهای پس از آن، از توقف گسترده فعالیتها در امان مانده است. اگرچه اختلال در زیرساختها و شرایط بحرانی، موانعی را بر سر راه تولیدکنندگان قرار داد، اما چرخه استخراج و فرآوری در اکثر معادن کشور همچنان فعال باقی ماند.
با وجود پایداری نسبی در استخراج، زنجیره فولاد با وضعیت پیچیدهتری روبهرو است. آسیبهای فیزیکی به مجتمعهای بزرگی نظیر «فولاد مبارکه» و «فولاد خوزستان»، در کنار ناامنیهای منطقهای و محدودیت تردد کشتیها در تنگه هرمز، زنجیره تأمین و صادرات فولاد را با بنبست لجستیکی مواجه کرده است. این وضعیت نگرانیهایی را درباره انباشت محصولات در انبارها و کاهش نقدینگی واحدهای تولیدی ایجاد کرده است.
مهراد اکبریان، نایبرئیس کمیسیون معدن و صنایع معدنی اتاق ایران، ضمن تشریح ابعاد خسارتهای جنگی، بر ضرورت تغییر ریل در استراتژیهای صادراتی تأکید کرد. او در گفت: برای تداوم تولید، ناچاریم مواد مازاد بر نیاز داخلی را به بازارهای هدف صادر کنیم. در شرایطی که مسیرهای آبی با محدودیت مواجه هستند، استفاده از ظرفیت صادرات ریلی و زمینی به کشورهای همسایه، حیاتیترین گزینه روی میز است.
اکبریان گفت: اصلاح زیرساختهای پولی و بندری تسریع در بازسازی شرایط تردد کشتیها و اصلاح قوانین بانکی جهت تسهیل مراودات تجاری.
او همچنین بر لزوم استفاده از ظرفیت بخش خصوصی برای واردات مواد ناریه مواد منفجره صنعتی در پارتهای کوچک و فوری، و اولویتبخشی به بازسازی انبارهای آسیبدیده تأکید کرد.
این تحلیل نشان میدهد که برای حفظ جایگاه بخش معدن در اقتصاد کشور، مدیریت بحران در حوزههای لجستیک و تأمین مواد اولیه، بیش از هر زمان دیگری نیازمند تصمیمگیریهای چابک و حمایت از توانمندیهای بخش خصوصی است.
