این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | دبیر انجمن مدیریت کیفیت ایران با تأکید بر ضرورت تحول در نظامهای مدیریتی صنایع معدنی گفت: توسعه پایدار صادرات در زنجیره معدن تا محصول نهایی، بدون یکپارچهسازی دادهها، نوسازی فناوری و حرکت به سمت «کیفیت ۴.۰» امکانپذیر نخواهد بود.
امیر حیدری با بیان اینکه کیفیت در شرایط امروز اقتصاد جهانی به یک مزیت راهبردی تبدیل شده است، گفت: در فضای آکنده از عدمقطعیت، نوسان بازارهای بینالمللی و محدودیتهای فناورانه، کیفیت دیگر فقط یک ابزار کنترلی یا الزامی استانداردی نیست، بلکه جایگاهی تعیینکننده در کل زنجیره ارزش پیدا کرده است.
او گفت: کیفیت در صنایع معدنی از مرحله اکتشاف و استخراج آغاز میشود و تا فرآوری، ذوب و تولید محصول نهایی ادامه مییابد؛ بنابراین هرگونه ضعف در مواد اولیه، کنترل فرآیندها یا فناوری تولید، در نهایت خود را در کیفیت محصول نهایی و توان رقابتپذیری صادراتی نشان میدهد.
دبیر انجمن مدیریت کیفیت ایران با تأکید بر اینکه زنجیره معدن تا تولید محصولاتی مانند فولاد، مس و آلومینیوم باید بهعنوان یک سیستم یکپارچه دیده شود، گفت: کیفیت محصول نهایی، بازتاب مستقیم کیفیت دادهها، فرآیندها و تصمیمگیریها در سراسر این زنجیره است.
حیدری با اشاره به فاصله بخشی از صنایع معدنی کشور با استانداردهای روز جهان گفت: این عقبماندگی فقط به حوزه فناوری محدود نیست، بلکه ابعاد مدیریتی و دانشی نیز دارد. در حالی که شرکتهای بزرگ معدنی جهان به سمت دیجیتالیسازی کامل فرآیندها، استفاده از هوش مصنوعی در کنترل کیفیت، پایش لحظهای تولید و یکپارچهسازی دادهها حرکت کردهاند، بسیاری از واحدهای داخلی همچنان متکی به روشهای سنتی کنترل کیفیت و نمونهبرداریهای مقطعی هستند.
او ادامه داد: شکاف موجود، بیش از آنکه ناشی از کمبود منابع باشد، نتیجه تأخیر در استقرار نظامهای دادهمحور و مدیریت هوشمند کیفیت است.
دبیر انجمن مدیریت کیفیت ایران بخشی از مشکلات موجود در صنایع فولاد، مس و آلومینیوم را ناشی از فرسودگی تجهیزات دانست و گفت: تجهیزات قدیمی معمولاً دقت پایینتری در کنترل فرآیندها دارند، نوسان کیفیت تولید را افزایش میدهند و مصرف انرژی بیشتری به همراه دارند.
او گفت: حتی در برخی بنگاههایی که از تجهیزات نسبتاً جدید برخوردارند نیز تداوم استفاده از شیوههای سنتی مدیریت کیفیت، مانع ارتقای بهرهوری و بهبود عملکرد شده است.
حیدری با اشاره به اینکه نظامهای مدیریت کیفیت در معادن زمانی اثربخش خواهند بود که از سطح مستندسازی و دریافت گواهینامههای استاندارد فراتر بروند، گفت: این نظامها باید به ابزار تصمیمسازی مبتنی بر داده تبدیل شوند؛ رویکردی که میتواند به کاهش اتلاف در استخراج و فرآوری، افزایش بازیابی مواد معدنی، کاهش ضایعات و ایجاد قابلیت ردیابی از مواد اولیه تا محصول نهایی منجر شود.
او راه توسعه صادرات محصولات معدنی و فلزی ایران را حرکت به سمت «کیفیت ۴.۰» دانست و گفت: این مفهوم بر بهرهگیری از فناوریهایی همچون هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، تحلیل کلاندادهها و اتوماسیون هوشمند استوار است.
دبیر انجمن مدیریت کیفیت ایران گفت: یکپارچهسازی دادهها در کل زنجیره تولید، بازنگری در نظامهای استاندارد، نوسازی هدفمند فناوریها و توسعه مهارتهای نیروی انسانی، از مهمترین پیشنیازهای تحقق این تحول بهشمار میرود.
حیدری در پایان گفت: صنایع معدنی کشور اکنون در نقطهای قرار گرفتهاند که کیفیت میتواند نقشی تعیینکننده در عبور از محدودیتهای ساختاری و ارتقای قدرت رقابت جهانی ایفا کند؛ از اینرو، کیفیت دیگر یک انتخاب نیست، بلکه شرط بقا و توسعه این صنایع است.
