تریبون معدن | جدیدترین آمار انجمن جهانی فولاد نشان می‌دهد ایران به‌طور موقت از جمع ۱۰ تولیدکننده برتر فولاد جهان خارج شده است؛ با این حال، روند بازسازی واحدهای آسیب‌دیده و افزایش تدریجی تولید، امیدها برای بازگشت دوباره صنعت فولاد کشور به جایگاه دهم جهان تا پایان سال را تقویت کرده است.

بر اساس تازه‌ترین گزارش انجمن جهانی فولاد، چین با تولید ۸۳.۷ میلیون تن همچنان بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد جهان است و ویتنام با تولید ۲.۶ میلیون تن، جایگاه دهم این رده‌بندی را که پیش‌تر در اختیار ایران بود، به خود اختصاص داده است.

کاهش تولید فولاد ایران در ماه‌های اخیر، بیش از هر چیز تحت تأثیر آسیب‌های واردشده به برخی واحدهای فولادی در جریان جنگ و همچنین محدودیت‌های تأمین انرژی رخ داده است. این شرایط باعث شد ظرفیت تولید کشور از میانگین سالانه حدود ۳۲ میلیون تن به نزدیک ۲۲ میلیون تن کاهش یابد و زمینه برای صعود رقبایی مانند ویتنام فراهم شود.

علاوه بر خسارت‌های ناشی از جنگ، محدودیت‌های برق به‌ویژه در فصل تابستان نیز فشار مضاعفی بر صنایع انرژی‌بر وارد کرده و روند تولید فولاد را با چالش مواجه ساخته است. با وجود این، ظرفیت اسمی صنعت فولاد ایران همچنان حدود ۵۵ میلیون تن در سال برآورد می‌شود و این موضوع نشان می‌دهد زیرساخت‌های تولید کشور همچنان از توان بالایی برخوردار است.

برآوردها حاکی از آن است که با وجود خروج بخشی از ظرفیت تولید از مدار، میزان تولید فولاد ایران تا پایان سال به حدود ۲۵ میلیون تن خواهد رسید. همچنین گزارش‌های منتشرشده از سوی شرکت‌های فولاد مبارکه و فولاد خوزستان نشان می‌دهد روند بازسازی واحدهای آسیب‌دیده با سرعت در حال انجام است و بخشی از خطوط تولید نیز دوباره فعالیت خود را آغاز کرده‌اند.

در رده‌بندی جهانی، هند با تولید ۱۴.۱ میلیون تن در جایگاه دوم قرار دارد و آمریکا و ژاپن نیز به‌ترتیب با تولید ۷.۲ و ۶.۸ میلیون تن رتبه‌های بعدی را در اختیار دارند. در این میان، ویتنام با رشد ۲۷.۵ درصدی و ترکیه با رشد ۱۴.۷ درصدی، از موفق‌ترین تولیدکنندگان فولاد در این دوره بوده‌اند و آلمان نیز با افزایش ۹.۵ درصدی تولید، نشانه‌هایی از رونق صنایع سنگین اروپا را به نمایش گذاشته است.

هرچند صنعت فولاد ایران به‌دلیل آسیب‌های جنگ و محدودیت‌های انرژی، موقتاً جایگاه خود را در میان ۱۰ تولیدکننده برتر جهان از دست داده است، اما تداوم بازسازی واحدهای تولیدی، بازگشت تدریجی ظرفیت‌های از مدار خارج‌شده و حفظ زیرساخت‌های تولید، چشم‌انداز مثبتی برای احیای تولید و بازپس‌گیری جایگاه دهم جهان تا پایان سال ترسیم می‌کند.