این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | تداوم محدودیتهای برق، گاز، گازوئیل و سایر حاملهای انرژی، بخش معدن و صنایع معدنی را با چالشهای جدی روبهرو کرده است؛ چالشی که به گفته کارشناسان و فعالان این حوزه، علاوه بر کاهش تولید، میتواند به تعطیلی واحدهای معدنی، از دست رفتن بازارهای صادراتی و تعدیل نیرو منجر شود.
انرژی؛ مهمترین گلوگاه تولید در معادن
در سالهای اخیر، دغدغه اصلی فعالان معدنی از مشکلاتی مانند نرخ ارز و تأمین ماشینآلات، به دسترسی پایدار به انرژی تغییر کرده است. ناترازی برق، محدودیت گاز در فصل سرد، مشکلات تأمین سوخت و تشدید تنش آبی، برنامهریزی تولید و سرمایهگذاری در این بخش را با نااطمینانی مزمن مواجه کرده است.
پدرام پیروینسب، کارشناس حوزه معدن، با اشاره به تشدید این مشکلات گفت محدودیت در تأمین انرژی به یکی از مهمترین موانع تولید در بخش معدن و صنایع معدنی تبدیل شده و هر سال ابعاد گستردهتری پیدا میکند. به گفته وی، محدودیت گاز در زمستان و قطعیهای برق در تابستان، زنجیره معدن و صنایع معدنی را با اختلال جدی مواجه کرده است.
خاموشیها؛ تهدیدی برای صادرات و سرمایهگذاری
پیروینسب توقفهای مکرر خطوط تولید، افزایش استهلاک تجهیزات، رشد هزینههای سربار، کاهش بهرهوری و ناتوانی در ایفای تعهدات صادراتی را از مهمترین پیامدهای محدودیتهای انرژی دانست و تأکید کرد از دست رفتن بازارهای صادراتی، خسارتی است که جبران آن زمان و هزینه زیادی نیاز دارد.
او همچنین با اشاره به نبود برنامهای مشخص برای عبور از بحران انرژی اظهار کرد اختلال در تأمین برق و گازوئیل، فرآیند استخراج، حملونقل، فرآوری و تولید را به طور مستقیم تحت تأثیر قرار داده است. به گفته او، کاهش تولید برخی پالایشگاهها نیز فشار بیشتری بر تأمین گازوئیل مورد نیاز ماشینآلات معدنی وارد کرده است.
کمبود سوخت و مواد ناریه، استخراج را مختل کرد
مهرداد اکبریان، عضو کمیسیون معدن و صنایع معدنی اتاق بازرگانی ایران نیز با بیان اینکه وضعیت تأمین انرژی در معادن مناسب نیست، گفت نه سوخت به میزان کافی در اختیار معادن قرار میگیرد و نه سازوکارهای توزیع آن کارآمد است.
او گفت: کمبود مواد ناریه نیز به یکی از بحرانهای جدی معادن تبدیل شده و در برخی معادن، عملیات استخراج را متوقف کرده است. به گفته اکبریان، ادامه این روند میتواند فعالیت عادی بسیاری از معادن را پس از پایان تابستان با مشکل مواجه کند.
معادن کوچک و متوسط؛ نخستین قربانیان بحران انرژی
اکبریان با اشاره به اینکه بسیاری از معادن برای تأمین برق از ژنراتورهای دیزلی استفاده میکنند، تأکید کرد مشکل اصلی، کمبود گازوئیل است؛ زیرا بدون سوخت، این ژنراتورها نیز امکان فعالیت ندارند. وی همچنین از بحران سرمایه در گردش در ۸۰ تا ۹۰ درصد واحدهای معدنی و صنایع معدنی خبر داد و هشدار داد ادامه این شرایط میتواند به تعطیلی واحدهای تولیدی، تأخیر در پرداخت حقوق کارکنان و تعدیل نیرو منجر شود.
نااطمینانی؛ بزرگترین مانع توسعه بخش معدن
این عضو کمیسیون معدن اتاق بازرگانی ایران، نبود امکان برنامهریزی را مهمترین چالش پیشروی فعالان اقتصادی دانست و گفت در شرایطی که تولیدکنندگان از وضعیت روزها و هفتههای آینده اطمینان ندارند، تصمیمگیری برای سرمایهگذاری و توسعه عملاً امکانپذیر نیست.
تداوم ناترازی انرژی و نبود راهکارهای پایدار برای تأمین برق و سوخت، علاوه بر کاهش تولید و سرمایهگذاری، بیشترین آسیب را متوجه معادن کوچک و متوسط خواهد کرد؛ واحدهایی که از توان مالی و تابآوری کمتری نسبت به معادن بزرگ برخوردارند.
