این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | صنعت فولاد به واسطه ویژگیهای ذاتی این فلز و دوام بالای آن، جایگاهی ممتاز در اقتصاد چرخشی به دست آورده است؛ الگویی که بر چهار محور اصلی «کاهش»، «استفاده مجدد»، «بازتولید» و «بازیافت» استوار است. سرمایهگذاری در حوزه تحقیق و فناوری برای تولید گریدهای پیشرفته و سبک فولادی، نقش مهمی در کاهش مصرف مواد اولیه ایفا میکند. در عین حال، امکان استفاده مجدد از قطعات فولادی و بازتولید تجهیزات صنعتی، بدون نیاز به ذوب مجدد، به افزایش طول عمر محصولات و کاهش اتلاف منابع منجر شده است.
در حلقه پایانی این زنجیره نیز بازیافتپذیری نامحدود فولاد به عنوان یکی از مهمترین ابزارهای کربنزدایی شناخته میشود. بر اساس این گزارش، مصرف سالانه ۶۳۰ میلیون تن فولاد بازیافتی در جهان، از انتشار ۹۵۰ میلیون تن دیاکسید کربن جلوگیری میکند.
همچنین بازیافت هر تن ضایعات فولادی، افزون بر کاهش انتشار گازهای گلخانهای، مانع از استخراج ۱.۴ تن سنگآهن و ۷۴۰ کیلوگرم زغالسنگ میشود؛ ظرفیتی که میتواند مسیر حرکت به سمت صنعتی سبزتر و اقتصادی کمکربن را هموارتر کند.

