تریبون معدن | با وجود آنکه ایران حدود ۷ درصد ذخایر معدنی جهان را در اختیار دارد، سهم این بخش در اقتصاد ملی همچنان پایین‌تر از ظرفیت‌های واقعی آن است. ایران با بیش از ۳۷ میلیارد تن ذخایر قطعیو ۵۷ میلیارد تن ذخایر احتمالی، از کشورهای مهم معدنی جهان به شمار می‌رود، اما مشکلاتی مانند کمبود سرمایه‌گذاری، ضعف اکتشاف، فرسودگی ماشین‌آلات، خام‌فروشی، ناترازی انرژی و عقب‌ماندگی فناوری مانع از تبدیل معدن به موتور رشد اقتصادی شده است.

کاهش سرمایه‌گذاری را مهم‌ترین مانع توسعه این بخش می‌دانند؛ موضوعی که از سال‌های پایانی دهه ۹۰ تشدید شده و بسیاری از طرح‌های اکتشافی و توسعه‌ای را متوقف یا کند کرده است. در کنار آن، اکتشاف ناکافی و محدود بودن داده‌های زمین‌شناسی و تجهیزات پیشرفته باعث شده بخش مهمی از ظرفیت‌های معدنی کشور همچنان ناشناخته بماند.

تعدد نهادهای تصمیم‌گیر، بروکراسی، نبود شفافیت در برخی مجوزها، بحران انرژی و فرسودگی گسترده ماشین‌آلات نیز فشار مضاعفی بر معدنکاران وارد کرده است. طبق آمار، بخش زیادی از ماشین‌آلات معدنی کشور عمری بیش از ۲۰ سال دارند؛ مسئله‌ای که بهره‌وری را کاهش و هزینه تولید را افزایش داده است.

تداوم خام‌فروشیو تکمیل نشدن زنجیره ارزش، بخش مهمی از منافع معدنی را از اقتصاد کشور دور کرده است. به اعتقاد آنان، بدون اصلاحات ساختاری، جذب سرمایه، توسعه اکتشاف، نوسازی تجهیزات و ورود فناوری‌های نوین، معدن ایران همچنان کمتر از ظرفیت واقعی خود در خدمت اقتصاد ملی خواهد بود.