تریبون معدن | قیمت سنگ‌آهن با عیار ۶۲ درصد در نیمه نخست ماه مه ۲۰۲۶، با ثبت رشد ۳.۹ درصدی به نرخ ۱۱۴.۷ دلار به ازای هر تن (CFR) رسید؛ رقمی که بالاترین سطح قیمتی این کالا از اواخر مه ۲۰۲۵ محسوب می‌شود. این صعود که بازتاب‌دهنده تقاضای پایدار فولادسازان چینی و کاهش عرضه گریدهای باکیفیت است، اکنون در کانون توجه تحلیلگران قرار گرفته؛ هرچند ابهامات ساختاری پیرامون مازاد عرضه فولاد و محدودیت‌های عملیاتی، پایداری این روند افزایشی را با تردید مواجه کرده است.

بازار سنگ‌آهن که در پایان آوریل تحت‌تأثیر اشباع ذخایر پیش از تعطیلات روز کارگر و فضای احتیاطی معامله‌گران قرار داشت، در ابتدای ماه مه با تغییر مسیر مواجه شد. محرک‌های اصلی این جهش قیمتی، علاوه بر تقویت معاملات در بازارهای آتی و فیزیکی، کمبود چشم‌گیر سنگ‌آهن پرعیار در بنادر چین و تداوم تولید بالای چدن گزارش شده است.

داده‌های آماری نشان می‌دهد که از ۱۷ آوریل تا ۱۵ مه، ارزش این ماده اولیه در مجموع ۵.۳ درصد افزایش یافته که نشان‌دهنده تلاش بازار برای بازگشت به سطوح قیمتی سال گذشته است.

با این حال، نگاهی به بنیادهای اقتصادی صنعت فولاد چین تصویر متفاوتی را ترسیم می‌کند. بررسی عملکرد سه‌ماهه نخست سال جاری حاکی از کاهش تولید و مصرف ظاهری فولاد در چین است که در کنار فشارهای نهادهای نظارتی برای کنترل تولید، مانعی بزرگ بر سر راه جهش‌های قیمتی سنگ‌آهن محسوب می‌شود. در سوی دیگر عرضه، جریان صادراتی شرکت‌های بزرگ معدنی همچون BHP پس از حل‌وفصل محدودیت‌های مذاکراتی، به حالت عادی بازگشته که این امر با افزایش موجودی بنادر، پتانسیل رشد بیشتر قیمت‌ها را محدود کرده است.

تحلیلگران فضای فعلی بازار را ترکیبی از خوش‌بینی‌های کلان و واقعیت‌های کُند تقاضا می‌دانند؛ به طوری که در کنار فشارهای تورمی ناشی از هزینه‌های انرژی برآمده از تنش‌های ژئوپلیتیک، تقاضای نهایی برای فولاد هنوز شتاب لازم را برای حمایت از روند صعودی پایدار به دست نیاورده است. در همین راستا، پیش‌بینی می‌شود با نزدیک شدن به فصل تابستان و آغاز تعمیرات فصلی کوره‌های بلند و خطوط نورد در چین، در کنار افزایش حجم محموله‌های دریایی، بازار سنگ‌آهن با فشار نزولی دوباره‌ای مواجه شود که ظرفیت رشد قیمت‌ها را در میان‌مدت به‌شدت محدود خواهد کرد.