تریبون معدن | با نزدیک‌شدن معدن اصلی چادرملو به سال‌های پایانی بهره‌برداری، این شرکت توسعه معادن جایگزین و تقویت فعالیت‌های اکتشافی را با سرعت بیشتری دنبال می‌کند؛ مسیری که هدف اصلی آن، تضمین تأمین پایدار سنگ‌آهن برای کارخانه‌های فرآوری و حفظ تداوم تولید در سال‌های آینده است. بر اساس تازه‌ترین آمار اعلام‌شده، چادرملو در پنج‌ماهه نخست امسال بیش از ۳ میلیون تن سنگ‌آهن از معادن جدید خود برداشت کرده و برنامه دارد تا پایان سال میزان استخراج از سه معدن جدید را به ۵ میلیون تن برساند.

فرید دهقانی، مدیرعامل شرکت معدنی و صنعتی چادرملو، با تشریح عملکرد معادن جدید این شرکت اعلام کرد در پنج ماه نخست سال جاری حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تن سنگ‌آهن از معدن D19 استخراج شده است. همزمان حجم عملیات باطله‌برداری در این معدن از ۱۵ میلیون و ۵۰۰ هزار تن عبور کرده که نشان‌دهنده گستردگی عملیات آماده‌سازی برای دستیابی به ذخایر قابل استخراج است.

در آنومالی ۱۰ نیز روند استخراج با افزایش قابل توجهی همراه بوده است. میزان برداشت سنگ‌آهن از این محدوده در پنج‌ماهه نخست امسال به یک میلیون و ۶۵۰ هزار تن رسیده، در حالی که در مدت مشابه سال گذشته تنها حدود ۱۲۰ هزار تن استخراج ثبت شده بود. به این ترتیب، حجم استخراج از این محدوده طی یک سال رشد چشمگیری را تجربه کرده است. در کنار افزایش استخراج، حجم باطله‌برداری نیز از حدود ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار تن در سال ۱۴۰۴ به بیش از ۱۳ میلیون تن در پنج‌ماهه سال ۱۴۰۵ رسیده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد چادرملو بخش قابل توجهی از توان عملیاتی خود را به توسعه معادن جایگزین اختصاص داده است.

معدن چاه‌گز سومین محدوده‌ای است که در برنامه تأمین سنگ‌آهن چادرملو قرار گرفته، هرچند برداشت سنگ‌آهن از این معدن هنوز آغاز نشده است. حجم بالای عملیات باطله‌برداری موجب شده استخراج ماده معدنی در این محدوده با تأخیر انجام شود، اما طبق برنامه شرکت، مجموع برداشت سنگ‌آهن از معادن D19، آنومالی ۱۰ و چاه‌گز باید تا پایان سال به حدود ۵ میلیون تن برسد. تحقق این هدف می‌تواند بخشی از کاهش تولید معدن اصلی چادرملو را جبران کرده و سهم معادن جدید را در تأمین خوراک کارخانه‌های این شرکت افزایش دهد.

این تغییر راهبرد در شرایطی صورت می‌گیرد که ذخایر قابل استخراج در پیت معدن اصلی چادرملو به مراحل پایانی خود نزدیک شده است. میزان برداشت سنگ‌آهن از پیت اصلی در هشتمین ماه سال مالی به حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن رسیده، در حالی که در مدت مشابه سال گذشته حدود ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تن سنگ‌آهن از این بخش استخراج شده بود. کاهش محسوس برداشت از معدن اصلی، اهمیت توسعه منابع جدید را برای حفظ ظرفیت تولید چادرملو بیش از گذشته برجسته کرده است.

راهبرد جدید چادرملو تنها به افزایش برداشت از معادن فعال محدود نشده و این شرکت همزمان به دنبال توسعه اکتشافات و شناسایی ذخایر جدید در مناطق پیرامونی است. بخشی از این برنامه بر محدوده‌هایی در شعاع حدود ۲۰۰ کیلومتری مجتمع معدنی چادرملو متمرکز شده تا منابع جدید سنگ‌آهن برای سال‌های آینده شناسایی و به چرخه تولید اضافه شود. مشارکت در محدوده اکتشافی زمان‌آباد و پیگیری فعالیت‌های اکتشافی در محدوده‌های بایچه‌باغ و کال‌کافی نیز بخشی از برنامه توسعه معدنی شرکت محسوب می‌شود.

تمرکز بر اکتشاف و توسعه معادن جدید برای چادرملو از این منظر اهمیت دارد که تداوم فعالیت کارخانه‌های فرآوری، تولید کنسانتره، گندله و سایر حلقه‌های پایین‌دستی این مجموعه به دسترسی مستمر به سنگ‌آهن وابسته است. هرگونه کاهش پایدار در خوراک معدنی می‌تواند بر ظرفیت تولید واحدهای بعدی زنجیره اثر بگذارد؛ از همین رو، جایگزینی تدریجی معدن اصلی با مجموعه‌ای از معادن جدید، به یکی از مهم‌ترین محورهای راهبردی این شرکت تبدیل شده است.

عملیات گسترده باطله‌برداری در معادن جدید نیز نشان می‌دهد ورود به ذخایر تازه نیازمند سرمایه‌گذاری و آماده‌سازی قابل توجهی است. در بسیاری از معادن، پیش از رسیدن به توده معدنی اقتصادی باید حجم بالایی از مواد باطله جابه‌جا شود؛ بنابراین افزایش شدید باطله‌برداری در D19 و آنومالی ۱۰ را می‌توان بخشی از فرآیند آماده‌سازی ظرفیت‌های استخراجی آینده دانست.

چادرملو اکنون در مرحله‌ای از گذار معدنی قرار گرفته است؛ مرحله‌ای که در آن نقش معدن اصلی به‌تدریج کاهش می‌یابد و تأمین خوراک باید میان چند محدوده جدید توزیع شود. موفقیت در این گذار به سرعت توسعه معادن جدید، پیشرفت عملیات اکتشافی، حجم ذخایر قابل استحصال و توان شرکت در تأمین تجهیزات و زیرساخت‌های مورد نیاز بستگی خواهد داشت.

هدف‌گذاری برداشت ۵ میلیون تن سنگ‌آهن از سه معدن جدید تا پایان سال، نخستین گام جدی در این مسیر به شمار می‌رود. در صورت تحقق برنامه‌های اعلام‌شده و تبدیل محدوده‌های اکتشافی جدید به ذخایر اقتصادی، چادرملو می‌تواند وابستگی خود به معدن اصلی را کاهش داده و پایه‌های تأمین مواد اولیه برای تداوم تولید در سال‌های آینده را تقویت کند؛ موضوعی که برای یکی از بزرگ‌ترین بازیگران زنجیره سنگ‌آهن و فولاد کشور، نقشی تعیین‌کننده در حفظ ظرفیت تولید و استمرار فعالیت‌های صنعتی خواهد داشت.