این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | با وجود ذخایر قابل توجه سنگآهن در منطقه سنگان، چالش اصلی، محدودیت در استخراج، باطلهبرداری و ظرفیت ناوگان معدنی است؛ مسئلهای که فولاد سنگان را به سمت اجرای برنامههای جدید برای کاهش ریسک تأمین خوراک سوق داده است.
تأمین پایدار سنگآهن به یکی از مهمترین دغدغههای زنجیره فولاد کشور تبدیل شده است؛ چالشی که در مجتمع سنگآهن سنگان بیش از آنکه به کمبود منابع معدنی مرتبط باشد، به مشکلات عملیاتی در استخراج و آمادهسازی خوراک بازمیگردد.
بر اساس اعلام معاون امور معدنی فولاد سنگان، منطقه سنگان از ظرفیت ذخایر قابل توجهی برخوردار است و میزان ذخایر اقتصادی قابل استخراج معادن اصلی این منطقه حدود ۸۵۰ میلیون تن برآورد شده که گزارشهای جدید، این رقم را تا حدود ۱.۲ میلیارد تن نیز افزایش دادهاند. با این حال، ضعف در عملیات باطلهبرداری، محدودیت تجهیزات استخراجی و کاهش ظرفیت ناوگان معدنی، مهمترین عوامل ایجاد ریسک در تأمین خوراک صنایع فولادی عنوان شدهاند.
در سالهای اخیر، مشکلات مربوط به فرآیندهای اداری، محدودیت ماشینآلات معدنی و تأخیر در عملیات استخراج باعث شد میزان برداشت سنگآهن از برنامههای پیشبینیشده فاصله بگیرد. این شرایط، ضرورت استفاده از راهکارهای جدید برای حفظ جریان خوراک کارخانههای فرآوری را افزایش داده است.
فولاد سنگان برای کاهش وابستگی به تأمینکنندگان بیرونی، بخشی از فعالیتهای معدنی را به صورت مستقیم دنبال کرده و با ورود ماشینآلات ملکی به چرخه استخراج، تلاش کرده است بخشی از نیاز کارخانه کنسانتره را پوشش دهد. طبق اعلام این شرکت، استفاده از این تجهیزات میتواند سهم قابل توجهی از خوراک مورد نیاز کارخانه را تأمین کند.
یکی از اقدامات انجامشده، برداشت سنگآهن از دمپهای میانی بود که طبق گفتههای مسئولان فولاد سنگان، بیش از ۷.۴ میلیون تن از نیاز کارخانه کنسانتره را تأمین کرده است. با این حال، ادامه این روند به دلیل محدود بودن ذخایر انباشتهشده، نمیتواند راهکاری دائمی باشد و افزایش ظرفیت استخراج از معادن اصلی همچنان ضروری است.
زنجیره فولاد برای تولید پایدار، نیازمند هماهنگی میان بخش معدن و صنایع فرآوری است. هرگونه اختلال در استخراج سنگآهن میتواند به کاهش تولید کنسانتره، گندله و در نهایت محصولات فولادی منجر شود؛ به همین دلیل، توسعه ناوگان معدنی، تسریع عملیات باطلهبرداری و ایجاد تنوع در منابع تأمین خوراک به عنوان راهکارهای کاهش ریسک مطرح شدهاند.
کارشناسان معتقدند تداوم سرمایهگذاری در ابتدای زنجیره فولاد، بهویژه بخش معدن، برای حفظ ظرفیتهای ایجادشده در صنایع پاییندستی ضروری است. بدون تضمین دسترسی پایدار به سنگآهن، حتی کارخانههای مدرن فرآوری نیز با خطر کاهش تولید و افزایش هزینهها مواجه خواهند شد.
چالش فولاد سنگان بیشتر به محدودیتهای عملیاتی در استخراج و آمادهسازی ماده معدنی بازمیگردد. ورود مستقیم به فعالیتهای معدنی، توسعه ناوگان استخراج و اصلاح فرآیندهای عملیاتی، بخشی از راهکارهایی است که میتواند ریسک توقف تولید در زنجیره فولاد را کاهش دهد؛ اما دستیابی به پایداری بلندمدت، نیازمند تقویت زیرساختهای معدن و سرمایهگذاری مستمر در بخش استخراج است.
