این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | توسعه معادن الزاماً به معنای تخریب محیطزیست نیست؛ تجربه برخی پروژههای معدنی نشان میدهد با اصلاح طرحها، ارزیابی دقیق و تعامل میان فعالان اقتصادی و نهادهای نظارتی میتوان همزمان مسیر استخراج و حفاظت از منابع طبیعی را ادامه داد.
مهدی کرباسیان با تأکید بر ضرورت حفاظت از محیطزیست در فرآیند توسعه معدن گفت: رعایت الزامات زیستمحیطی نباید بهعنوان مانعی در برابر فعالیت اقتصادی دیده شود. او گفت: توسعه اقتصادی نمیتواند به قیمت از بین رفتن منابع طبیعی و تضییع حقوق نسلهای آینده انجام شود.
کرباسیان با اشاره به تجربه کشورهای معدنی گفت: که سختگیریهای محیطزیستی در بسیاری از موارد به توقف کامل یک پروژه منجر نمیشود و اگر امکان کاهش آثار مخرب وجود داشته باشد، اصلاح طراحی و استفاده از راهکارهای فنی میتواند زمینه ادامه فعالیت را فراهم کند.
او به تجربه برخی پروژههای داخلی نیز اشاره کرد و گفت: در یکی از طرحها، پس از مطالعات تخصصی محل اجرای پروژه حدود ۳۰۰ متر جابهجا شد تا آسیبهای محیطزیستی کاهش پیدا کند. در نمونهای دیگر نیز پس از حدود هشت ماه بررسی و انجام مطالعات فنی، طرح یک معدن زغالسنگ اصلاح و مجوز محیطزیستی آن صادر شد.
کرباسیان گفت: تغییر محل اجرا، اصلاح طراحی پروژه، استفاده از مطالعات تخصصی و گفتوگوی کارشناسی میتواند در بسیاری از موارد جایگزین تقابل کامل میان توسعه معدن و حفاظت از محیطزیست شود.
تجربه پروژههای معدنی نشان میدهد انتخاب میان «معدن» و «محیطزیست» همیشه یک انتخاب صفر و یک نیست. با ارزیابی دقیق و اصلاح پروژهها میتوان فعالیت اقتصادی را ادامه داد و در عین حال آسیب به منابع طبیعی را کاهش داد؛ رویکردی که مهدی کرباسیان آن را مسیر مناسب برای توسعه پایدار معدن میداند.
