این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | هزینه تامین انرژی در صنعت فولاد به یکی از مهمترین چالشهای تولیدکنندگان تبدیل شده است؛ بهطوریکه طبق اعلام انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی، مجموع هزینه برق و گاز مصرفی برای تولید هر تن شمش فولادی از ۲۸ میلیون تومان عبور کرده و محدودیتهای شدید برق، بسیاری از واحدهای تولیدی را با خطر توقف خطوط مواجه کرده است.
مهدی محمدی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی، با انتقاد از تداوم محدودیتهای انرژی صنایع فولادی گفت: وزارت نیرو در شرایط فعلی تنها بین ۶ تا ۱۵ درصد از دیماند مصرفی کارخانهها را تامین میکند؛ رقمی که عملاً پاسخگوی نیازهای اداری و روشنایی بوده و امکان فعالیت کورههای ذوب را برای بسیاری از واحدها فراهم نمیکند.
او با اشاره به سهم صنعت فولاد از مصرف انرژی کشور گفت: این صنعت کمتر از ۱۰ درصد برق و حدود ۶ درصد گاز کشور را مصرف میکند، با این حال همچنان با محدودیتهای گسترده انرژی مواجه است؛ موضوعی که به گفته فعالان این حوزه، فشار قابلتوجهی بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی گفت: بسیاری از کارخانهها برای جلوگیری از توقف کامل تولید و حفظ اشتغال، ناچار به خرید برق از بورس انرژی شدهاند؛ در شرایطی که قیمت برق آزاد به حدود ۱۶ هزار و ۷۰۰ تومان به ازای هر کیلووات ساعت رسیده است. بر اساس محاسبات این انجمن، با مصرف متوسط ۱۰۸۸ کیلووات ساعت برق برای تولید هر تن شمش فولادی، هزینه برق به تنهایی حدود ۱۸ میلیون و ۱۶۹ هزار تومان برای هر تن محصول خواهد بود.
محمدی ادامه داد: افزایش هزینه گاز نیز فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده است. نرخ پایه گاز مصرفی صنایع فولادی در مردادماه با رشد قابلتوجهی نسبت به ماههای گذشته افزایش یافت و با احتساب هزینههای جانبی، هزینه گاز مورد نیاز برای تولید هر تن شمش فولادی به بیش از ۱۰ میلیون تومان رسیده است.
او گفت: با توجه به مصرف حدود ۴۷۱ مترمکعب گاز و بیش از هزار کیلووات ساعت برق برای تولید هر تن شمش، مجموع هزینه انرژی این محصول اکنون از ۲۸ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان عبور کرده است؛ افزایشی که میتواند بر قیمت تمامشده فولاد و توان رقابتی این صنعت تاثیر مستقیم بگذارد.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی همچنین نسبت به افزایش هزینه مواد اولیه هشدار داد و گفت: افزایش ضرایب قیمتگذاری در زنجیره فولاد، از جمله کنسانتره و گندله، در کنار رشد هزینههای انرژی، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده و ادامه این روند میتواند کاهش تولید فولاد کشور را به دنبال داشته باشد.
افزایش همزمان هزینه برق، گاز و مواد اولیه، صنعت فولاد را در شرایطی دشوار قرار داده است. فعالان این حوزه معتقدند تداوم محدودیتهای انرژی و رشد هزینههای تولید، علاوه بر کاهش حاشیه سود کارخانهها، میتواند زنجیره فولاد کشور را با افت تولید و پیامدهای اقتصادی گسترده مواجه کند.

