تریبون معدن | منطقه سنگان با برخورداری از ذخایر عظیم سنگ‌آهن و ظرفیت‌های گسترده تولید کنسانتره و گندله، حالا در آستانه یک تصمیم راهبردی قرار گرفته است؛ توسعه واحد تولید آهن اسفنجی می‌تواند حلقه مفقوده زنجیره فولاد این منطقه را تکمیل کرده و بخش بیشتری از ارزش افزوده تولید را در شرق کشور حفظ کند.

سنگان امروز یکی از مهم‌ترین قطب‌های معدنی و فولادی کشور به شمار می‌رود. وجود ذخایر قابل توجه سنگ‌آهن در کنار زیرساخت‌های ایجادشده برای تولید کنسانتره و گندله، این منطقه را به یکی از نقاط مهم زنجیره تأمین فولاد ایران تبدیل کرده است. با این حال، بخش مهمی از ظرفیت توسعه هنوز به مرحله نهایی نرسیده و تولید آهن اسفنجی می‌تواند گام بعدی این مسیر باشد.

فولاد سنگان اکنون زیرساخت‌های لازم برای تولید محصولات میانی زنجیره فولاد را در اختیار دارد. در چنین شرایطی، تبدیل گندله به آهن اسفنجی می‌تواند علاوه بر افزایش ارزش افزوده محصولات، بهره‌وری سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در منطقه را نیز افزایش دهد.

در واقع، زمانی که سنگ‌آهن، کنسانتره و گندله در یک منطقه تولید می‌شوند، انتقال گندله به مناطق دیگر برای ادامه فرآیند تولید بخشی از مزیت اقتصادی حاصل از تمرکز زنجیره را کاهش می‌دهد. احداث واحد آهن اسفنجی در سنگان می‌تواند این حلقه را در همان منطقه تکمیل کرده و هزینه‌های لجستیکی و خروج ارزش افزوده را کاهش دهد.

علی رسولیان، مدیرعامل فولاد سنگان، در ماه‌های اخیر بارها بر استفاده حداکثری از ظرفیت‌های منطقه و تکمیل زنجیره تولید فولاد در شرق کشور، به‌ویژه خراسان رضوی، تأکید کرده است. این رویکرد می‌تواند سنگان را از یک قطب تولید مواد اولیه به یک مرکز کامل‌تر در زنجیره فولاد کشور تبدیل کند.

توسعه واحد آهن اسفنجی فقط برای فولاد سنگان اهمیت ندارد. تکمیل زنجیره در این منطقه می‌تواند زمینه ایجاد فرصت‌های شغلی جدید، رونق صنایع پایین‌دستی، افزایش سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌های صنعتی در شرق کشور را فراهم کند.

از سوی دیگر، نزدیکی واحدهای تولیدی به معدن و کارخانه‌های فرآوری یکی از مهم‌ترین مزیت‌های اقتصادی سنگان محسوب می‌شود. استفاده از این مزیت می‌تواند هزینه حمل مواد اولیه را کاهش داده و شرایط رقابتی بهتری برای تولید محصولات فولادی ایجاد کند.

در شرایطی که صنعت فولاد کشور با چالش‌هایی مانند: محدودیت انرژی، هزینه‌های حمل‌ونقل و نیاز به افزایش بهره‌وری روبه‌رو است، تکمیل زنجیره تولید در نزدیکی منابع معدنی می‌تواند به یکی از راهکارهای مؤثر برای کاهش هزینه تمام‌شده تبدیل شود.

سنگان اکنون معدن، کنسانتره، گندله و زیرساخت‌های صنعتی مورد نیاز را در اختیار دارد؛ بنابراین پرسش اصلی این است که چرا حلقه آهن اسفنجی نیز در همین منطقه شکل نگیرد؟

تکمیل این حلقه می‌تواند جایگاه سنگان را در صنعت فولاد ایران ارتقا دهد و این منطقه را از یک قطب بزرگ تأمین مواد اولیه به یکی از مراکز مهم تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر تبدیل کند.