تریبون معدن | شرکت فولاد خوزستان به‌عنوان یکی از ارکان راهبردی زنجیره فولاد کشور، پس از آسیب‌های ناشی از حملات اخیر، در وضعیتی بحرانی قرار دارد. اکنون که کشور در دوران آتش‌بس به سر می‌برد، اولویت نخست صنعت فولاد، تسریع در بازسازی و بازگشت این واحد بزرگ صنعتی به مدار تولید است. با این حال، تداوم محدودیت‌های انرژی، به‌ویژه ناترازی برق، به سد اصلی در مسیر احیای واحدهای آسیب‌دیده تبدیل شده است.

این وضعیت، تضادی استراتژیک را نمایان می‌کند؛ چگونه می‌توان از ضرورت احیای تولید سخن گفت، اما زیرساخت حیاتی آن یعنی انرژی را با محدودیت‌های شدید مواجه کرد؟ این دوگانگی در سیاست‌گذاری، نه تنها روند بازسازی فولاد خوزستان را با تأخیر مواجه می‌کند، بلکه پیامدهای گسترده‌ای برای ثبات زنجیره تأمین فولاد، اشتغال و تراز تجاری و صادراتی کشور به همراه خواهد داشت.

وزارت نیرو اکنون در نقطه‌ای تعیین‌کننده قرار دارد. مدیریت بحران در این مقطع، نیازمند هماهنگی‌های فرابخشی و تعریف یک پروتکل مشخص جهت تأمین پایدار برق برای صنایع بزرگ است. تداوم رویه فعلی، به معنای تعویق در احیای ظرفیت صنعتی و از دست رفتن فرصت‌های کلیدی اقتصادی است.

در حقیقت، فرایند بازسازی فولاد خوزستان، فراتر از یک پروژه صنعتی، به محک مهمی برای سنجش اولویت‌بندی‌های وزارت نیرو در شرایط بحران تبدیل شده است. نتیجه این آزمون، مستقیماً بر پایداری کل اقتصاد کشور اثرگذار خواهد بود.