تریبون معدن |‌ بازار ورق گرم اروپا در هفته‌های اخیر همچنان با فضایی محتاطانه و کم‌تحرک همراه بوده و بخش عمده فعالیت‌های تجاری در بازار داخلی متمرکز مانده است. فعالان بازار می‌گویند با وجود آنکه حجم معاملات در سطح متوسط قرار دارد، اما نبود چشم‌انداز روشن درباره واردات، سهمیه‌های تجاری و هزینه‌های مرتبط با سازوکار تعدیل مرزی کربن، باعث شده خریداران و معامله‌گران از ورود جدی به معاملات جدید خودداری کنند. در چنین شرایطی، کارخانه‌های اروپایی تلاش دارند با مدیریت عرضه و طرح موضوع افزایش قیمت‌ها، از افت بیشتر نرخ‌ها جلوگیری کنند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد بازار ورق گرم اروپا در حال حاضر بیش از آنکه تحت تأثیر افزایش واقعی تقاضا باشد، از سمت عرضه و ابهام‌های تجاری هدایت می‌شود. در ایتالیا به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بازارهای جنوب اروپا، برخی پیشنهادهای قیمتی پایین‌تر برای تولیدات ماه آگوست مشاهده شده است؛ موضوعی که هم‌زمان با شایعاتی درباره تلاش آرسلورمیتال برای بالا بردن قیمت‌ها در بازارهای اروپایی مطرح شده و توجه فعالان بازار را به خود جلب کرده است.

تمرکز معاملات بر بازار داخلی اروپا

فعالیت تجاری در بازار ورق گرم اروپا عمدتاً به معاملات داخلی محدود شده است. دلیل اصلی این وضعیت، کاهش جذابیت واردات و افزایش ریسک‌های مرتبط با خرید از خارج از اتحادیه اروپاست. خریداران اروپایی در ماه‌های اخیر با دو ابهام مهم روبه‌رو بوده‌اند؛ نخست وضعیت سهمیه‌های وارداتی و دوم هزینه‌های احتمالی ناشی از اجرای سازوکار تعدیل مرزی کربن یا CBAM.

CBAM که یکی از ابزارهای سیاست اقلیمی اتحادیه اروپا به شمار می‌رود، با هدف جلوگیری از واردات کالاهای پرکربن ارزان‌تر طراحی شده است. این سازوکار در عمل می‌تواند هزینه واردات محصولاتی مانند فولاد، سیمان، آلومینیوم و برخی کالاهای صنعتی دیگر را افزایش دهد. به همین دلیل، خریداران ورق گرم در اروپا ترجیح می‌دهند تا روشن‌تر شدن تعرفه‌ها، هزینه‌های نهایی و شرایط سهمیه‌ها، از پذیرش ریسک واردات خودداری کنند.
یکی از فعالان بازار به «استیل اوربیس» گفته است: «این روزها بازار بسیار آرام است. معامله‌گران شرایط را ساده می‌بینند و پیشنهاد جدی مطرح نمی‌کنند، زیرا بازاری برای آن وجود ندارد. تا زمانی که تکلیف تعرفه‌های جدید روشن نشود، انگیزه‌ای برای صرف زمان و انرژی در این بخش دیده نمی‌شود.»

عرضه محدود و تلاش کارخانه‌ها برای کنترل قیمت

در کنار ضعف فعالیت وارداتی، موضوع عرضه داخلی نیز نقش مهمی در وضعیت فعلی بازار دارد. برخی فعالان معتقدند کارخانه‌های اروپایی تمایلی به افزایش تولید ندارند و ترجیح می‌دهند با حفظ سطح محدود عرضه، از قیمت‌ها حمایت کنند. این سیاست در دوره‌هایی که تقاضا چندان قدرتمند نیست، می‌تواند به تولیدکنندگان کمک کند تا مانع از افت شدید نرخ‌ها شوند.

یکی از منابع بازار در این زمینه اعلام کرده است: «فکر نمی‌کنم کارخانه‌های داخلی تولید خود را افزایش دهند. بنابراین هرچه عرضه کمتر شود، آنها برای دستیابی به بهترین قیمت فشار بیشتری وارد خواهند کرد.» این دیدگاه نشان می‌دهد که بخشی از بازار انتظار دارد تولیدکنندگان اروپایی در ماه‌های آینده با سیاست کنترل عرضه، زمینه را برای افزایش تدریجی قیمت‌ها فراهم کنند.
با این حال، برخی خریداران هنوز نسبت به پذیرش قیمت‌های بالاتر تردید دارند. صنایع مصرف‌کننده ورق گرم، از جمله خودروسازی، لوازم خانگی، لوله و پروفیل و بخش‌های ساختمانی، همچنان با احتیاط خرید می‌کنند و در بسیاری از موارد تنها برای نیازهای فوری خود وارد بازار می‌شوند.

 وضعیت قیمت‌ها در جنوب اروپا

در جنوب اروپا، به‌ویژه ایتالیا، قیمت‌های پیشنهادی کارخانه‌های داخلی برای ورق گرم عمدتاً در محدوده ۶۸۰ تا ۶۹۰ یورو به ازای هر تن درب کارخانه گزارش شده است. در برخی موارد نیز پیشنهادهایی تا سطح ۷۰۰ یورو به ازای هر تن مطرح شده، اما فعالان بازار می‌گویند سطح واقعی معاملات پایین‌تر از نرخ‌های رسمی قرار دارد.

بر اساس ارزیابی منابع تجاری، سطح قابل معامله در بازار ایتالیا حدود ۶۷۰ تا ۶۸۰ یورو به ازای هر تن درب کارخانه است. این اختلاف میان قیمت‌های رسمی و سطوح قابل معامله نشان می‌دهد که اگرچه کارخانه‌ها در ظاهر تلاش دارند نرخ‌های بالاتری را تثبیت کنند، اما برای نهایی شدن معاملات، همچنان احتمال انعطاف قیمتی وجود دارد.
برخی منابع نیز از پیشنهادهایی برای تولیدات ماه آگوست در محدوده ۶۶۰ تا ۶۷۰ یورو به ازای هر تن تحویل‌شده خبر داده‌اند. با این حال، این پیشنهادها در شرایط فعلی بیشتر جنبه سفته‌بازانه دارد و هنوز به‌عنوان سطح قطعی و تثبیت‌شده بازار شناخته نمی‌شود.

در اسپانیا نیز قیمت‌های رسمی تا محدوده ۷۲۰ تا ۷۳۰ یورو به ازای هر تن درب کارخانه اعلام شده است، اما منابع بازار احتمال می‌دهند که در معاملات واقعی، تخفیف‌هایی از سوی فروشندگان اعمال شود. بازار اسپانیا به دلیل وابستگی نسبی به واردات و نقش مصرف‌کنندگان صنعتی، معمولاً نسبت به تغییرات قیمت وارداتی و نوسانات هزینه حمل حساسیت بالایی دارد.

بازار شمال اروپا بدون تغییر محسوس

در شمال اروپا نیز بازار ورق گرم تغییر قابل توجهی نسبت به هفته گذشته نشان نداده است. قیمت‌های رسمی اعلام‌شده از سوی کارخانه‌ها در محدوده ۶۹۰ تا ۷۰۴ یورو به ازای هر تن درب کارخانه قرار دارد، اما سطح واقعی معاملات همچنان حدود ۶۸۰ تا ۷۰۰ یورو درب کارخانه برآورد می‌شود.

ثبات نسبی قیمت‌ها در شمال اروپا نشان می‌دهد که بازار هنوز به سیگنال قدرتمندی برای تغییر مسیر نیاز دارد. از یک سو، کاهش واردات و محدود بودن عرضه داخلی می‌تواند از نرخ‌ها حمایت کند و از سوی دیگر، نبود رشد جدی در تقاضای مصرفی مانع از جهش سریع قیمت‌ها می‌شود. به همین دلیل، بسیاری از فعالان بازار انتظار دارند قیمت‌ها در کوتاه‌مدت در همین محدوده باقی بماند، مگر آنکه تولیدکنندگان بزرگ اروپایی افزایش رسمی قیمت‌ها را با جدیت بیشتری دنبال کنند.

 برنامه تولیدکنندگان برای افزایش نرخ‌ها

یکی از مهم‌ترین موضوعات مطرح در بازار، تلاش برخی تولیدکنندگان بزرگ برای افزایش قیمت‌ها در ماه‌های آینده است. طبق گفته منابع بازار، آرسلورمیتال قصد دارد قیمت ورق گرم را در ماه جولای ۲۰ یورو به ازای هر تن و در ماه آگوست ۵۰ یورو به ازای هر تن افزایش دهد. اگرچه هنوز مشخص نیست این برنامه تا چه اندازه در معاملات واقعی پذیرفته خواهد شد، اما همین سیگنال باعث شده نگاه بازار به سمت سیاست قیمت‌گذاری کارخانه‌های بزرگ معطوف شود.

یکی از فعالان بازار در این خصوص گفته است: «پرسش اصلی این نیست که آیا افزایش قیمت اتفاق می‌افتد یا نه؛ مسئله این است که قیمت هدف چه سطحی خواهد بود. همه تولیدکنندگان مایل به افزایش قیمت هستند، زیرا حدود یک ماه است که نرخ‌ها روند نزولی داشته‌اند.»
این اظهارات نشان می‌دهد تولیدکنندگان اروپایی به دنبال پایان دادن به روند کاهشی اخیر هستند. در واقع، اگر موجودی‌های ارزان‌تر گذشته در بازار مصرف شود و جایگزینی کالا با هزینه بالاتر انجام گیرد، احتمال پذیرش قیمت‌های جدید از سوی خریداران افزایش خواهد یافت.

منبع دیگری نیز تأکید کرده است که با پایان یافتن موجودی‌های قدیمی، هزینه جایگزینی برای خریداران به‌طور قابل توجهی بالا خواهد رفت. به گفته او، کمبود پیشنهادهای وارداتی نیز ممکن است کارخانه‌های اروپایی را در ماه آگوست در موقعیتی قرار دهد که بتوانند افزایش قیمت‌ها را عملی کنند.

 واردات کم‌رمق در سایه ریسک سهمیه‌ها

فعالیت وارداتی در بازار ورق گرم اروپا طی هفته‌های اخیر بسیار محدود بوده است. بسیاری از خریداران تمایل ندارند ریسک ناشی از نامشخص بودن سهمیه‌های وارداتی و هزینه‌های مرتبط با CBAM را بپذیرند. این موضوع باعث شده پیشنهادهای وارداتی، حتی در صورت رقابتی بودن، با استقبال ضعیفی مواجه شوند.

آخرین پیشنهادهای ورق گرم از الجزایر در سطح ۷۲۰ تا ۷۳۰ یورو به ازای هر تن DDP گزارش شده که نسبت به هفته گذشته در کف بازه حدود ۱۰ یورو کاهش داشته است. در مقابل، ترکیه قیمت پیشنهادی خود را در سطح ۶۹۰ یورو به ازای هر تن DDP حفظ کرده است.
در بازار واردات از آسیا نیز اغلب پیشنهادها در سطوح نسبتاً بالا باقی مانده‌اند. قیمت پیشنهادی کره جنوبی حدود ۷۳۰ یورو به ازای هر تن DDP و تایوان حدود ۷۲۰ یورو اعلام شده است. برخی پیشنهادهای تایوانی نیز تا سطح ۷۵۰ یورو به ازای هر تن DDP مطرح شده‌اند. در این میان، پایین‌ترین پیشنهاد مربوط به یک تولیدکننده ویتنامی بوده که نرخ ۶۹۰ یورو به ازای هر تن DDP را ارائه کرده است.

پیشنهادهای CFR و رفتار محتاطانه خریداران

در بخش واردات بر مبنای CFR اروپا، قیمت‌های پیشنهادی ترکیه به محدوده ۶۰۵ تا ۶۱۵ یورو به ازای هر تن افزایش یافته که در کف بازه نسبت به هفته گذشته ۵ یورو رشد نشان می‌دهد. پیشنهادهای هند نیز بدون تغییر و در محدوده ۶۸۰ تا ۶۸۵ دلار به ازای هر تن CFR، معادل حدود ۵۸۵ تا ۵۹۰ یورو، باقی مانده است؛ با این حال، منابع بازار می‌گویند خریداری برای این سطوح قیمتی مشاهده نشده است.
اخیراً معامله‌ای با حجم قابل توجه برای بازار اسپانیا با قیمت ۶۵۰ دلار به ازای هر تن CFR نهایی شده است. این معامله می‌تواند نشانه‌ای از آن باشد که خریداران اروپایی همچنان حاضرند در قیمت‌های جذاب‌تر وارد بازار شوند، اما برای پذیرش نرخ‌های بالاتر به اطمینان بیشتری درباره وضعیت تعرفه‌ها، سهمیه‌ها و هزینه‌های نهایی نیاز دارند.

 چشم‌انداز بازار ورق گرم اروپا

در مجموع، بازار ورق گرم اروپا در شرایطی قرار دارد که عوامل متضاد بر آن اثر می‌گذارند. از یک طرف، کاهش واردات، محدودیت عرضه داخلی و تلاش تولیدکنندگان برای افزایش قیمت‌ها می‌تواند زمینه رشد نرخ‌ها را فراهم کند. از طرف دیگر، تقاضای محتاطانه، نبود معاملات پرحجم و ابهام در سیاست‌های تجاری اتحادیه اروپا مانع از شکل‌گیری روند صعودی قدرتمند شده است.
به نظر می‌رسد تا زمانی که تکلیف سهمیه‌های وارداتی، هزینه‌های CBAM و سیاست قیمت‌گذاری تولیدکنندگان بزرگ مشخص نشود، بازار در وضعیت انتظار باقی بماند. با این حال، اگر عرضه داخلی افزایش نیابد و واردات همچنان کم‌رمق بماند، احتمال دارد کارخانه‌های اروپایی در ماه‌های آینده قدرت بیشتری برای اعمال افزایش قیمت پیدا کنند. در چنین فضایی، خریداران ناچار خواهند بود میان ریسک صبر کردن برای نرخ‌های پایین‌تر و احتمال افزایش هزینه جایگزینی در ماه‌های آینده یکی را انتخاب کنند.