این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | انجمن جهانی فولاد در تازه‌ترین ارزیابی خود، چشم‌انداز تقاضای جهانی فولاد را برای سال ۲۰۲۶ کاهش داده و اعلام کرده است مصرف جهانی این محصول در سطح حدود یک میلیارد و ۷۲۲ میلیون تن تقریباً بدون رشد باقی خواهد ماند. در مقابل، برای سال ۲۰۲۷ بهبود نسبی بازار پیش‌بینی شده و انتظار می‌رود تقاضای جهانی با رشد ۱.۷ درصدی به حدود یک میلیارد و ۷۵۲ میلیون تن برسد.
بر اساس گزارش کوتاه‌مدت انجمن جهانی فولاد که در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شده، پیش‌بینی قبلی این نهاد در ماه آوریل برای رشد ۰.۳ درصدی تقاضا در سال جاری اکنون کنار گذاشته شده است. همچنین پیش‌بینی رشد تقاضا برای سال ۲۰۲۷ نیز از ۲.۲ درصد به ۱.۷ درصد کاهش یافته است. این اصلاح نشان می‌دهد روند بهبود بازار جهانی فولاد ادامه دارد، اما سرعت آن کمتر از برآوردهای قبلی است.
بخش عمده تعدیل نزولی پیش‌بینی‌ها به بازار چین مربوط می‌شود. انجمن جهانی فولاد انتظار دارد تقاضای فولاد چین در سال ۲۰۲۶ حدود ۲ درصد کاهش یابد و در سال ۲۰۲۷ نیز یک درصد دیگر افت کند. تداوم ضعف سرمایه‌گذاری در بخش املاک و مستغلات و عملکرد ضعیف‌تر از انتظار پروژه‌های زیرساختی از مهم‌ترین عوامل کاهش مصرف فولاد در این کشور هستند.
اگرچه بخش تولید صنعتی چین همچنان با پشتوانه صادرات عملکرد نسبتاً مناسبی دارد، رشد این بخش نتوانسته ضعف بازار ساختمان و زیرساخت را جبران کند. همین موضوع باعث شده چین که بزرگ‌ترین مصرف‌کننده فولاد جهان است، همچنان مهم‌ترین عامل فشار بر چشم‌انداز تقاضای جهانی باقی بماند.
در مقابل، بازار فولاد خارج از چین شرایط بهتری دارد. برآورد انجمن جهانی فولاد نشان می‌دهد تقاضا در سایر کشورهای جهان در سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۵ درصد رشد خواهد کرد و این نرخ در سال ۲۰۲۷ می‌تواند به ۴ درصد برسد. این روند نشان‌دهنده شکل‌گیری تدریجی مراکز جدید تقاضا در اقتصادهای نوظهور و توسعه‌یافته است.
یکی از مهم‌ترین نمونه‌ها هند است. پیش‌بینی می‌شود تقاضای فولاد این کشور در سال ۲۰۲۶ با رشد ۷.۹ درصدی به حدود ۱۷۲.۴ میلیون تن برسد و در سال ۲۰۲۷ نیز با افزایش ۸ درصدی تا ۱۸۶.۲ میلیون تن بالا برود. توسعه زیرساخت‌ها، رشد ساخت‌وساز، افزایش سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر و گسترش ظرفیت‌های صنعتی از مهم‌ترین محرک‌های تقاضای فولاد در هند هستند.
بازار کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس اما در سال ۲۰۲۶ با افت شدیدتری روبه‌رو خواهد شد. تقاضای فولاد این کشورها که در سال ۲۰۲۵ رشد ۱۷.۷ درصدی داشت، در سال ۲۰۲۶ حدود ۱۱ درصد کاهش خواهد یافت. تعویق پروژه‌ها، تأخیر در آغاز فعالیت‌های ساختمانی و عقب‌افتادن تصمیمات تأمین مالی از جمله عوامل این کاهش عنوان شده‌اند.
با این حال، انجمن جهانی فولاد بخش بزرگی از این افت را موقتی ارزیابی کرده است. در صورتی که نااطمینانی‌های امنیتی کاهش یابد، تنگه هرمز باز بماند و زنجیره‌های تأمین به شرایط عادی بازگردند، تقاضای فولاد کشورهای شورای همکاری خلیج فارس می‌تواند در سال ۲۰۲۷ دوباره ۱۱.۳ درصد رشد کند.
در اتحادیه اروپا نیز تقاضای فولاد در سال ۲۰۲۶ با کاهش جزئی ۰.۳ درصدی مواجه خواهد شد. کندی بهبود ساخت‌وساز و ضعف صنعت خودروسازی از مهم‌ترین دلایل این وضعیت هستند. با این حال، برای سال ۲۰۲۷ رشد ۳.۱ درصدی مصرف ظاهری فولاد در اروپا پیش‌بینی شده است.
در آمریکا، وضعیت بازار نسبتاً باثبات‌تر ارزیابی شده است. تقاضای فولاد این کشور در سال ۲۰۲۶ حدود ۲ درصد رشد خواهد کرد و در سال ۲۰۲۷ نیز افزایش ۱.۵ درصدی برای آن پیش‌بینی شده است. سرمایه‌گذاری در مراکز داده، زیرساخت‌های انرژی و بخش‌هایی از صنایع تولیدی از عوامل اصلی پشتیبان این تقاضا هستند.
انجمن جهانی فولاد انتظار دارد در سال ۲۰۲۷ فعالیت صنعتی در اقتصادهای توسعه‌یافته بهبود پیدا کند. افزایش سرمایه‌گذاری‌های مرتبط با هوش مصنوعی، پروژه‌های گذار انرژی، هزینه‌های دفاعی و رشد درآمد خانوارها می‌توانند به افزایش مصرف فولاد کمک کنند. با این حال، ادامه بی‌ثباتی در خاورمیانه و اختلال در بازار انرژی همچنان از ریسک‌های اصلی این چشم‌انداز محسوب می‌شوند.
بازار جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ در وضعیت رکود نسبی باقی خواهد ماند، اما ترکیب جغرافیایی تقاضا در حال تغییر است. ضعف بازار چین همچنان رشد جهانی را محدود می‌کند، در حالی که هند، آمریکا و بخشی از اقتصادهای نوظهور سهم بیشتری در ایجاد تقاضای جدید خواهند داشت.
اگر روندهای فعلی ادامه یابد، سال ۲۰۲۷ می‌تواند نقطه شروع یک بهبود گسترده‌تر در بازار جهانی فولاد باشد؛ هرچند این بهبود همچنان به وضعیت اقتصاد چین، ثبات منطقه‌ای، هزینه انرژی و سرعت اجرای پروژه‌های زیرساختی و صنعتی در اقتصادهای بزرگ وابسته خواهد بود.
