این مقاله را به اشتراک بگذارید
تریبون معدن | شمال فارس در آستانه ورود به مرحله تازهای از توسعه صنعتی قرار گرفته است. پروژه فولاد اقلید پارس با ظرفیت تولید سالانه ۱.۲ میلیون تن آهن اسفنجی در حال اجراست؛ طرحی که میتواند علاوه بر تکمیل بخشی از زنجیره فولاد، زمینه ایجاد صدها فرصت شغلی و توسعه خدمات صنعتی در منطقه را فراهم کند.
پروژه فولاد اقلید تا پایان مرداد ۱۴۰۵ به ۳۳.۵ درصد پیشرفت فیزیکی رسیده است. در همین مدت، پیشرفت زیرساختها و پروژههای جانبی به ۶۱.۵ درصد رسید و بخش مدیریت و برنامهریزی نیز نزدیک به ۹۰ درصد پیشرفت ثبت کرد.
این تفاوت نشان میدهد بخش مهمی از فعالیت فعلی پروژه روی آمادهسازی زیرساختهایی مانند آب، برق، گاز، راه دسترسی و سایر نیازهای واحد احیای مستقیم متمرکز شده است.
با تکمیل طرح، اقلید وارد یکی از حلقههای مهم زنجیره فولاد خواهد شد. آهن اسفنجی تولیدی این مجتمع میتواند بهعنوان خوراک واحدهای فولادسازی مبتنی بر کوره قوس الکتریکی مورد استفاده قرار گیرد.
موقعیت جغرافیایی اقلید نیز یکی از مزیتهای این پروژه به شمار میرود. نزدیکی به استانهای یزد و اصفهان و دسترسی به مناطق معدنی و فولادی مرکز کشور، امکان ارتباط بهتر با شبکه تأمین مواد اولیه و بازار مصرف را فراهم میکند.
در بخش اشتغال، برآوردهای جدید از ایجاد حدود ۲۳۰ فرصت شغلی مستقیم و بیش از ۷۰۰ شغل غیرمستقیم حکایت دارد. فعالیتهای حملونقل، تعمیرات صنعتی، پیمانکاری، تأمین قطعات، خدمات فنی و انبارداری میتوانند از توسعه این پروژه تأثیر بگیرند.
تأمین آب نیز از چالشهای مهم پروژه است. برای کاهش وابستگی به منابع آب متعارف، استفاده از پساب شهری در برنامه قرار گرفته و خط لولهای به طول حدود ۱۰ کیلومتر برای انتقال پساب اقلید اجرا شده است.
در حوزه انرژی نیز پروژه با محدودیتهای رایج صنعت فولاد روبهروست. به همین دلیل، در کنار ایجاد زیرساخت برق کارخانه، احداث نیروگاه خورشیدی نیز مطرح شده تا بخشی از برق مصرفی مجموعه از منابع تجدیدپذیر تأمین شود.
اگرچه نیروگاه خورشیدی نمیتواند تمام نیاز انرژی یک واحد احیای مستقیم را پوشش دهد، اما میتواند در کاهش وابستگی به شبکه و عبور از دورههای محدودیت برق نقش کمکی داشته باشد.
فولاد اقلید تنها یک پروژه تولید آهن اسفنجی نیست؛ این طرح میتواند ساختار صنعتی شمال فارس را تغییر دهد و زمینه شکلگیری زنجیرهای از خدمات فنی، اشتغال و سرمایهگذاری را در منطقه فراهم کند. تحقق این اثر اقتصادی، به تکمیل زیرساختها و تأمین پایدار آب و انرژی وابسته خواهد بود.

